A wiecie, co?..
Wczoraj było najpiękniej w świecie.
(To my.)
Błędów, pomyłek sporo, ale.. to tylko dodało uroku całemu wieczorowi.
Pierwsza rzecz, robiona razem, udana, chwalona. Będą kolejne, wiem o tym i.. to jest znowu marzenie małe spełnione.

I tylko R. mi brak, brak tak bardzo..
Był wczoraj, ale dziś już nie. Ciągle gra, ciągle jeździ, a ja się rozsypuję listopadowo, samotnie. Piszę, mówię wszystkim, że nie mam sił na nic, ale chyba to brzmi zbyt niewinnie i każdy to ignoruje. Może się polepię jakoś w Święta, tylko żebym przedtem nie popsuła tysiąca ważnych rzeczy.

Potrzebuję snu, ale potrzebuję też jakiegoś stałego zajęcia, pracy, zaangażowania znowu w coś całym sercem. Cóż - artystycznie (dopiero od niedawna nie boję się tego słowa!), zabieram się za projekt kolędowy, ale jeszcze muszę napisać dwa na uczelnię - regionalny i medialny - a tu już trudno się za to zabrać.

Jutro Just.
Zielony pokój, jej cierpliwość i empatia, herbata i Trójka.


<<<<<