Co do mojego latania: ma być za 2 tygodnie Bruksela, zobaczymy.

Mieszka mi się dobrze, wczoraj uczyłam się lepić pierogi, potem kawa i Madeinusa - mocna, mózg na ścianie, ale czasem tego po prostu bardzo potrzebuję.

Mam czasem zupełnie niekontrolowane zamieszanie w głowie. Staram się doprowadzać do porządku, przecież KOCHAM.

Sąsiad z góry chyba ma w tym tygodniu drugą zmianę, nocą imprezowali długo i głośno.
Przed północą skończyłam przeglądać i kadrować zdjęcia, dobrze, że tylko 43. Przed północą zadzwonił redaktor: Wiesz, bo my jednak mamy swoje zdjęcia, nie musisz się tym przejmować.
Po północy zadzwonił Cza, naprawdę próbowałam odebrać, może jest w tym jakieś błogosławieństwo, że na moim materacu nie słychać rozmówcy. Odpowiedziałam bezdusznym daj mi spać - człowiek się zmienia po latach, naprawdę.

Nocą ciągnie od ściany przy głowie, a kiedy kłaść się spać bez suszenia włosów, rano jest ciągłe chrząkanie, które mnie samą trochę irytuje.

Obijam się. Jestem w pracy i się obijam, bo tak lubię to, co mam teraz do roboty, że chcę to sobie zostawić na jak najdłużej.

A rodziny moje i mojego szanownego narzeczonego już się całe poznały (bez dziadków) i trzeba było stamtąd wołami moich rodziców odciągać. Brat na komputerze przyszłego szwagra (szwagra? mąż siostry to szwagier?) pisał zadanie domowe, chłopak siostry palił z moimi przyszłymi teściami, wszyscy oglądali zdjęcia z wakacji siostry i jej chłopaka, ja z przyszłą szwagierką (? siostrą męża, czyli..?) rozmawiałam o Cejrowskim i Putumayo..

Plus rekordowo szybka wycieczka do Focusa, dobre miejsce po prostu na spędzenie czasu.
I mój R. kupił tam sobie wczoraj takie ciuchy, że sama w to nie wierzę.

Co to się dzieje!
Jeszcze tylko wygospodarować czas na powrót do pisania pracy magisterskiej i będzie idealnie.

Właśnie wtedy, kiedy oglądasz sobie w internecie (zamiast pracować) filmy z różnymi, nieraz naprawdę zaskakującymi, pomysłami na pierwszy taniec i zastanawiasz się, co można by przygotować z narzeczonym na wasz ślub.

Właśnie wtedy dzwoni i pyta, czy ktoś inny może cię odwieźć na lotnisko (a ty masz lecieć pierwszy raz w życiu), bo wiadomo, jaki mógłby być inny powód, nawet się szczególnie nie zaskakujesz - kabaret. Spotkanie. Próba.

- Agnieszko, oczywiście, że ty jesteś dla mnie zawsze na pierwszym miejscu! Kabaret jest po tobie, to ty jesteś najważniejsza!

Oczywiście.

W którym momencie moje zdanie to wszystko kwestia priorytetów przestało bawić mnie samą?


Czy kiedykolwiek mnie bawiło..?

Nie wiem, czy wypił do końca tę drugą połowę flaszki, czy po prostu to pora i Stańko.. I czasem nie odpowiada na to, co piszę, ale i tak cieszę się, że jest.

Komputer szumi, photoshop pracuje. Mój przyszły mąż oddycha spokojnie, głęboko już śpiąc.
Ja rozmawiam z moim przyjacielem.

Przyleciałam z Brukseli, potrzebowałam tego, choć nie było łatwo z moim szefem.

Teraz mam swoją noc, swoje zdjęcia do obrobienia. Siebie mam.

Na scenie. Z lewej Janusz Szrom. Przy fortepianie Jagodziński, z kontrabasem - Łukasik. Przy stoliku Trzepiecińska i Zamachowski.
Trochę śpiewam.. potem dedykacja od Zamachowskiego (pewnie stały punkt programu).

Po koncercie odważam się zajść, ale z przyjacielem, po autografy. Chwalą, pytają.

Są rzeczy bezcenne. Usłyszeć gratulacje i móc samej pogratulować tak szanowanemu przeze mnie aktorowi, jak Zbigniew Zamachowski..

Nie opowiadam snu.
Tak się cieszę, że byłam wczoraj! Tak się cieszę!

Właściwie - wiecie - jedno małe marzenie mi się spełniło.